مدیریت خشم و عصبانیت


من نقطه ی تاریکی را مبینم که تاریکی اش مرا عذاب میدهد...

من در ارزوے روشناے تمام شهر را کوچه به کوچه قدم میزنم...

من ندیدم نه نور چراغی نه فانوسی ...

من حتی مهتاب اسمانم بی نور بود،تمام شهر را گشتم و گشتم و گشتم و در اخر فهمیدم من تا علت تاریکی را ندانم به روشنایی نمی رسم،رفتار انسان نیز این چنین است من تا علت رفتارم را ندانم و تا از ضعفم با خبر نشوم نمیتوانم آن را التیام ببخشم.

گاهی رفتاری بر خلاف میلمان سر میزند و یا خواسته ی ما مورد اجابت واقع نمیشود و این عدم رضایت و تعارض مطلوبمان مارا خشمگین می کند،

در ابتدا باید فرق بین خشم و عصبانیت را گفت:

من انسان با تمام احساس ها به دنیا آمدم تمام احساس ها یعنی میتوانم خوشحال و شاد و راضی باشم یا غمگین و خشمگین و ناراحت و تمام این احساسات در من وجود دارند و قابل پذیرش هستند اما اگر احساس خشم من کنترل نشه خودشو به صورت یک رفتار عصبانیت نشان میدهد...

عصبانیت حاصل اندیشه و تفکر فرد خشمگین است. وقتی شخص خشمگین اندیشه و افکار غلطی در مورد چرایی عصبانیتش داشته باشه باعث بروز رفتار ناسالم میشه.

گاهی این عصبانیت. سازنده است و شما حق دارید عصبانی بشید اما بستگی به این دارد ک شما نوع بیان خشمتون به چه صورت باشد عصبانیتی که تحقیر نکنه،خار و بی مقدار نمی کنه،عزت نفس طرف مقابل را خورد نمیکنه این بیان خشم درست و صحیح است .ما حق داریم خشمگین بشیم حق داریم عصبانی بشیم اما حق توهین و تحقیر و بی احترامی نداریم.چون با این نوع بیان خشم ما نتیجه ی نمیگیریم.

اما ما انسان های در حال اموزش و تغییر و تجدید هستیم،اولین کاری که باید انجام بدیم اینه که شما باید سازمان ذهنی خودتونو تغییر بدین،این نظام ذهنی داغونه باید تغییر کنه نظام ذهنی شخص عصبی حول محور #باید و #حتما می چرخد و فکر میکند که باید و به هر قیمتی به تمام خواسته هایش برسد،اگر این باور تغییر بکند و جایگذین. آن باور دوست داشتن مردم و اینکه هیچ کس ذاتن بد و شرور نیست و تمام ادم ها حق انتخاب دارند بعضا ممکنه انتخاب و سلیقه ی. انها با ما متفاوت باشد را بپذیریم،تاریکی را از جلوی چشممان دور کنیم تازه میتوانیم روزنه ی نوری را ببینیم.

تغییری در #باید هایمان ایجاد کنیم مثلا بگوییم (بهتر بود که اینطور میشد)یا(عالی تر بود)یا ( من دوست داشتم که اینگونه باشد)یا (مطلوب تر بود)

برای راحت تر زندگی کردن و جایگذین باورهای غلطمان باید،تمام انسان ها را شرور نبینیم اینکه از شما توقع داشته باشن همه را دوست بدارید کاملا توقع غیرمنتظره و غلطی هست چون همه ما بعضی ها را دوست داریم و بعضی ها را نمیتوانیم دوست بدارم اما میتوانیم با همه بسازیم میتوانیم همه را شرور و بدذات نبینیم و همین مسئله باعث ارامش خیال ما میشود.چون رفتار های اطرافیانمان را بر اساس سوءذن نمی سنجیم و در نهایت باور کنیم که قرار نیست تمام خواسته هاے ما اجرا شوند،ناکامی در تمام شرایط میتواند باشد اینکه چکونه آن را مدیریت کنی میتوانی به خودت آرامش را هدیه دهے.

ما وقتی رفتار غلطی را اصلاح میکنیم قبل از اینکه دیگران از ان بهره ببرن ما از ان لذت میبریم.


حالا میتوانم روشنایی را ببینم....

نور مهتااااب...برق چشمانت....

نویسنده :آیدا مطور

زمستان؛: 97
---

ارسال نظر

عکس خوانده نمی شود